Hiç sevmediğim husus insanların inancına müdahale etmek; din misyonerliğine soyunmaktır.
Her insan inanmakta veya inanmamakta serbesttir.
Altmış dört ülkede yapılan mutluluğu etkileyen faktörler arasında inanç altıncı sırada yer almaktadır.
Bildiğimiz gibi uzayın, kainatın derinliklerine çıktıkca makro cosmos, atom ve altı parçacıklara indikçe mikro cosmos tabiri kullanılmaktadır.
Makro cosmos teleskoplarla, mikro cosmos mikroskoplarla gözlenir.
Bu yazımda benim de çok hoşlanmadığım, yazı akışının gidişatını bozan rakamlardan bahsedeceğim.
İlmin temellerinden biri olan matematiğin yazı dili rakam olduğundan sevsek sevmesek rakam kullanacağım.
İnancıma göre Yaratanın ilk emri oku, ikinci emri de kalem, yani yazmak olduğunu biliyoruz.
Peki ortada kitap yok neyi okuyup neyi yazacağız?
Kainatı, insanı okuyacağız.
Sonra sözler gelip geçici olduğundan kalemle yazacağız.
Kainatı bilimsel verilerle okumaya çalışalım.
Kainat, Bing Bang büyük patlamayla yaklaşık on dört milyar sene önce yaratıldı.
Güneş ve dünyamız beş milyar sene önce.
Işık saniyede 300 000 km yol alır.
Ayın ışığı bize bir saniyede, güneşin ışığı ise sekiz dakikada ulaşır.
Güneş, şu an yok olsa, biz güneşi sekiz dakika daha göreceğiz.
Dünyada en uzak mesafe ekvator çevresi 40 000 km.
Kainatın büyüklüğünü km ile tariflemek imkansız olduğundan ışık hızıyla anlatılır.
Bir ışık yılı 9.5 tirilyon kmdir
Bize en yakın güneş olan
Alfa Centura yıldızın ışığı 4.5 senede;
Andremoda galaksinin ışığı ise 2.5 milyon senede gelmektedir.
Bir galaksinin içinde yüz milyarlarca yıldız olduğuna göre gelde çık işin içinden, kainatın büyüklüğünden.
Şimdi gelelim ana konumuza.
İlkokul çağlarında bildiğimiz büyük ayı yıldız takımından kuzeyi gösteren kutup yıldızının bize uzaklığı 400-450 ışık yılı.
Şu an orada bulunan biri bize gelişmiş teleskopuyla baksa, dünyamızda Fatih Sultan Mehmed'in İstanbul fethini canlı görecektir.
Çok sevdigimiz bir canımızı yakın bir zamanda kaybetmiş olalım. Acılar içinde kıvranıp, hasretiyle yanıp tutuşmazmıyız?
Fazla değil iki sene ışık yılında olan bir yıldızdan biri teleskopuyla bize baksa, kaybettiğimiz sevdiğimizın iki sene önceki yaşamını canlı olarak görecektir.
Kainatta hiç birşey yok olmuyor.
Her saniyemiz gözlem ve kontrol altında.
Üstelik Yaratanda zaman kavramı yok. Gelmiş geçmiş aynı anda.
Zaman, kainat yaratıldığında madde ile bizim için var.
Ölmek, yok olmak biz insanlar için.
Kainatta ölüm ancak kainatın sonu geldiğinde olacak.
O da yeniden dirilmek için.
ÖLÜM HAKKINDA YARATANIMIZIN FORMÜLÜNÜ AKLIMIZDAN ÇIKARMAYALIM.
ÖLMEK YENİDEN DİRİLMEKTİR.
Mehmet Fuat ERGÜN
06.10.2025